PERA PALAS OTEL'DE BEŞ ÇAYI KEYFİ! ;)

Sevgili takipçilerim, şu koşuşturmalı hayatta arada durup nefes alabilmeli, yaşamanın güzel yanlarını düşünüp kendimize gelebilmeliyiz. Yani Yaşamın Tatları'ndan uzak kalmamalıyız! ;)

Bu ilkede, ben de sizler için Taksim Pera Palas Otel'e beş çayına gittim... Hem ruhumun hem bedenimin beslendiği böyle güzel bir zaman dilimini daha önce çok az yaşadım.

Tarih kokan lobisinde, piyano resitali dinlerken, kendimi zaman tünelinde geçmişe gitmiş gibi hissettim. Dışarıdaki kalabalığa, hayatın zorluklarına, sorunlara aldırmadan çayımı yudumladım.

Otel Genel Müdürü Pınar Kartal Timer'i bu anlamda tebrik etmek isterim. Ortam bir film seti gibi, öyle güzel yaşatılmış ki anlatamam. Bugünle dün harmanlanırken, sıcacık çay ile piyanodaki notalar kalbinizi ısıtıyor.

Lobinin muazzam kubbesi;)

Pera Palas Yeni Yıla Hazır ;)

Piyanist süper çalıyordu. ;)

Veee Yemekler! Nam Nam ;)

Önemli: 

Kubbeli Salon'da canlı piyano eşliğinde her gün 15.00- 18.00 saatleri arasında gerçekleşen çay saati Aralık ayı boyunca yılbaşı lezzetleriyle tatlanıyor. 

Bu eşsiz şölene ay boyunca Perşembe, Cuma ve Cumartesi günleri ünlü piyanist İlham Gencer eşlik edecek. 

Bir de Agatha'nın ruhu... ;))) (Şaka şaka:)) 

Kişi Başı: 59 TL 

Afiyet olsun... ;) 

İzlemeden gitmeyin...;) 

CITY'S MAHALLE AÇILDIIII!!! ;)

Duyuyorum, görüyorum!Mahalleeeeee!Şahaneeee! 

Büyük bir merakla beklediğimiz City's Alışveriş Merkezi içindeki Mahalle sonunda açıldı. Sonunda diyorum çünkü onu görünce 'sen daha önce neredeydin?' diye sorası geliyor insanın... 

Mahalle'de hava şahane, püfür püfür... Balkonlar sigara içenler için sosyalleşme mekanı gibi.  ;) 

İçeriye doğru ilerlerken tam bir mahalle havası yaşıyorsunuz. Herkes elinize ikramlar tutuşturuyor denemeniz için.Büyük bir zevkle hepsinden tadıyorsunuz... Ağzınız kulaklarınızda özlediğiniz Mahalle havasını içinize çekiyorsunuz. 

Yıllar öncesinden bir Mahalle, çıkmış gelmiş 2012'den bize gülümsüyor. Mahalle halkı eskisi gibi, samimi, candan,enerjik... Duygulanmamak için gülümsüyorsunuz.

Etraftaki yazıları okurken gülmekten yürüyemiyorsunuz, uzun zamandır ilk defa gönlünüz atıyor kahkahayı! ;)

Ve teşekkür ediyorsunuz, bu güzel mekanı Nişantaşı'na, bizlere kazandıran İzzet Çapa'ya ve City's Yönetimine.

Çok konuştum biliyorum. Ama elimde değil. Bilirsiniz ben bir yere bayılırsam çeneme vurur. :) Ben buraya aşık olduuum! 

Haydi gezelim dostlar!

Mahallenin Balıkçısı
Balık ev

Mahalle Şarküterisi
Namlı

İzzet Çapa'nın müthiş Yanar Döneri
Mahallenin Dönercisi

Tam içinde kaybolmuşken, Düm Tek Tek sesleriyle kalp atışlarınız ritim tutarak hızlanmaya başlıyor. Bir bakıyorsunuz müşteri kılığında aralara karışmış darbukacılar! Süper bir müzik ziyafetinin ardından coşkuyla devam ediyorsunuz dolaşmaya! ;) Kafanızda bir ampul yanıyor: "Kim bilir burada doğum günü ne güzel kutlanır!" :) Ve sorunuzun cevabını Mahalle'nin Muhtarı İzzet Çapa'dan alıyorsunuz: Özel doğum günü müziği bile hazırlattığından bahsediyor... ;)

Oleeeeeey diyerek devam gezmeye!;)

Mahallenin Türk Kahvecisi

Mahallenin Makarnacısı

  

Gezdik dolaştık ama bitmediiiiii... Daha Mahallenin Dondurmacısı, kitapçısı, şarap evi vaaaar... Hepsi de müthiş, seç beğen al! :) Ayrıca Mahalle Manavını, Kestanecisini, çiçekçisini, burgercisini, bakkalını, Paşabahçesi'ni, çikolatacısını unutmamak lazım!

Kısacası her şeyin en güzeli, en lezzetlisi, en samimisi burada! Boşuna demiyorlar: Mahalle En Büyük Aile!;) 

Mahalle'de yiyin yemeğinizi, CityLife Sinemaları'nda izleyin en konforlu şekilde filminizi...

City'sde alışveriş arasında Mahalle'de için kahvenizi...

Burada yok yok dostlar! 

Mahalle'nin bir de mizah dergisi var!!! "Mahalle Baskısı!" Kutlukhan Perker'in müthiş çizimleriyle renklenen dergide bir de blogger köşesi var. Tahmin edin o kim? :)

Karşınızda Mahalle'nin Bloggerı Burcu Çeşit! ;) 

Bununla ilgili bir de yarışmam olacak!

Mahalleye gidip, Mahalle Baskısı Dergisi'ndeki yazımın resmini çekip Twitter'dan bana gönderen bir kişi Caribou Cafe'den bir kahve kazanacak... Haydi, bekliyorum! Yarışma devam ediyoooor! ;) 

Twitter: BurcuCesit 

Yo Yo Sendromu'ndan Kurtuluş Reçetesi !:)

Senelerdir yaşadığım komik olaylar zincirine kilo alıp verme dönemlerim de eklenince hayatım komedi film tadında geçip gidiyordu. Herkesi şaşırtıp 2 ayda hızlıca kilo veriyor, sonra da "Oleey! Ben artık zayıf kategorisindeyim, onlar gibiyim. Yesem de almam." diyor, tekrar yemeye başlıyordum. Ve bilindik sonla karşılaşıyordum. Vücudum ilk önce direniyor, sonra yağlanmaya başlıyor, sonunda da verdiğim tüm kiloları alıyordum. :) Bu durumun sonunda evdeki kıyafetlerim olmamaya başlıyor, forma gibi üzerime olan tek kıyafetle gezinip duruyordum... Çünkü girdiğim her mağazada aldığım kilolar yüzüme tokat gibi çarpıyor,  ben de alışveriş yapmamak için direniyordum. Düşünün! Bir kadın! Alışveriş yapmak istemiyor! :) Bu dünyanın sonu olmalı...;)

Bu yaşadığımın adı Yo Yo Sendromu'ymuş... Ben Serap Tolaz ile tanıştığımdan beri bu sendroma beni yaklaştırmıyor. Siz takipçilerimi de Yoyogillerden olmamanız için korumaya aldım ve Serap Tolaz'dan konuyla ilgili bir yazı rica ettim. ;) 

Buyrun beraber okuyalım! Kulağımıza küpe olsun! :) 

Çok kolay aldığımızı düşündüğümüz kiloları, süratle verme çabasına girdimizde kaçınılmaz son!

 YO YO SENDROMU'dur.

Bir çoğumuz kilo verme kararı aldığında genelde popüler diyetleri tercih eder. Ya da çok kısa sürede

abartı rakamların döndüğü, mucizevi diyetler adı altında toplanan çok düşük kalorili diyetlerin peşinden koşar.

Başlangıçta cazip gelen bu duruma azimle direndiğinizde istenilen kiloları vermeyi başarabilirsiniz ama ne zamana kadar koruyabilir ve ne kadar sağlıklı bir görünüme sahip olabilirsiniz! Ya da oldunuz ?

Bu tarz davranışlar aynı zamanda bazal metabolizma hızınızın yavaşlamasına, yeme bozukluklarına,

zayıf bir öz güvene ve başarısızlık duygusuna yol açabilmekle birlikte, zamanla sağlık sorunlarını da beraberinde getirmektedir.

Yo yo sendromu, sadece size uymayan ve hızlı kilo verdirmeyi amaçlayan diyet programlarının yanı sıra, bir takım zayıflama aletlerinin ve diğer riskli yöntemlerin yanlış kullanılması sonucu da oluşabilir.

Bu yaklaşım tarzı size de uzak gelmiyorsa, sizinde yo yo sendromu olarak adlandırılan bu kısır döngü içerisine girmeniz muhtemel demektir.

Vücut ağırlığınızla ilgili amacınız ne olursa olsun, yaşam boyunca sürecek başarınız, düşünce tarzınızı değiştirmekle başlayacaktır.

Değişim sizinle başlar!

** Kilo kontrolünde sağlığınız, görünüşünüzden öncelikli olsun.

Her bireyin beslenme kültürü, beslenme alışkanlıkları, sağlık sorunları, çalışma sistemi dolayısıyla fiziksel aktivite düzeyi farklıdır. Bu nedenle, biriniz için iyi olan bir diyet programı bir başkası için uygun olmayabilir. Diyet kişiye özel olmalıdır!

**Kendinizle konuşurken ya da isteklerinizde gerçekçi olun. Kısa sürede ulaşılması güç hedefler koymayın.

Bu durum kilo verme sürecinizde size motivasyon kaybı yaratmaktan başka bir işe yaramayacaktır.

Verilen kilonun rakamsal boyutundan çok, kalitesine ve kalıcı olmasına odaklanın.

** Kilo verme sürecinde beslenme alışkanlıklarınızı değiştirmek, duygu ve düşüncelerinizi kontrol altına alabilmek çok kolay değildir. Bu süreçte sizi iyi anlayabilecek ve doğru yönlendirebilecek bir uzmandan destek alın.

Sonuç olarak,

Beslenme alışkanlıklarınızı değiştirmeniz belki çok kolay olmayacaktır ama kazandıklarınız sizi mutlu etmeye yetecektir.

Sağlıklı ve mutlu günler 

DYT. SERAP TOLAZ

Tiyatroya Gidelim!: NİLGÜN BELGÜN'LE AŞK ve KOMEDİ

Nilgün Belgün süper bir kadın, sanatçı, savaşçı... Ajda Pekkan'ın "Amazonlar asla ağlamaz..." şarkısını dinlerken aklıma gelen başarılı tiyatrocu... 

Nilgün Belgün tüm sıcaklığıyla hayat hikayesini ve anılarını kalbinden yazıya akıttığı "İçimdeki Kadın Aşk ve Komedi" kitabından sahneye uyarlanan "Nilgün Belgün'le Aşk ve Komedi' oyunuyla karşımızda!

Bu büyük ustayı izlemeden olmaz! 

Oyun sırasında hem dans ediyor hem şarkı söylüyor. Seyirciler de kimi zaman kahkahalara boğulurken, kimi zaman gözlerinden akan yaşları tutamıyor. 

Kısacası, bu oyun gidilmeye değer! ;) 

En kısa zamanda kuaförde karşılaşıp tanıştığım Nilgün Hanım'la röportaj yapacağıma sizlere söz veriyorum. ;) 

Oyunda buluşmak üzere! ;) 

2-9 Aralık Hz. Mevlana Haftası

Biz, birbirimize bakamaz olduk. Sözler dilimizden çıkarken kalbimizdeki karanlık sözlerimizi örter oldu. Bu yüzden birey olarak kendimizi yalnız hissetmeye başladık. Kimse beni sevmiyor, anlamıyor, hiç gerçek dostum yok, ne yapıyorsam tek başıma yapıyorum diye düşüncelere kapıldık. 

Dostlar, biz Allah'ı unuttuk. O'nun yüceliğini dilimizle söylesek de kalbimizde yaşatamadık. Birbirimizi suçlarken aslında Allah'ın yarattığı insanı suçladığımızı idrak edemedik. Derken biri çıktı taa uzaklardan. Uzak ama derinden ve güçlü bir sesle dedi ki: 

"Gel, gel, ne olursan ol yine gel,

İster kafir, ister mecusi, ister puta tapan ol yine gel,Bizim dergahımız, ümitsizlik dergahı değildir,Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel."

Ne yapıyorsan, neyle uğraşıyorsan, neye inanıyorsan dön ve gel dedi bize. Döndük, kalbimiz küt küt atarak yaklaştık yanına. Allah, Kur'an ve Peygamber aşığı Hz. Mevlana ile tanıştık. İyi ki de tanışmışız. 

Zaman geçti üzerinden.  Güzelliğimize, zenginliğimize, sağlığımıza güvendik... Başımız dik, kibirle yürümeye başladık. 

"Kimde bir güzellik varsa bilsin ki ödünçtür." dedi ve ekledi:

"Kim benliğinden kurtulursa bütün benlikler onundur. Kendisine dost olmayan herkese dost kesilir. Nakışsız ayna olur, tüm nakışlar onda seyredilir."

Kendimizi birilerine anlatmaya çalıştık anlamadılar. Arkamızdan konuştuklarını duyduk ve Allah'a el açıp yakardık. Sonra bir duyduk ki o yüzyıllar öncesinden bizi teselli etmiş.

"Nasıl olur da deniz, köpeğin agzından pislenir, nasıl olur da güneş üflemekle söner?"

"Ne kadar bilirsen bil, söylediklerin karşındakilerin anlayabileceği kadardır."

Bu hafta Mevlana Haftası... 

Kur'an'ın ışığında ve Hz. Muhammed'in yolunda, Hz. Şems'in öğreticiliğinde, Hz. Mevlana'nın aşkla söylediklerini idrak edelim ve hayatımıza uygulayalım. 

Çünkü O'nun da söylediği gibi :  

"Aşıkların gönüllerinin yanışıyla gözyaşları olmasaydı, dünyada su da olmazdı, ateş de."

Aşkla kalın, 

Burcu Çeşit. 

Kadınlar İçin Evlilik Yürütmenin 10 Altın Kuralı ;)

Günümüzde evliliklerin uzun sürmediği, boşanmaların arttığı veya her evlilikte bir sorun olduğu şüphesiz kabul etmemiz gereken gerçeklerin başında gelmekte. Dünyada hızla yükselen boşanma trendi artık yerini yeniden aile ve evlilik yönüne doğru çevirse de bulunduğumuz coğrafyada, özellikle de büyük şehirlerde bu değişimi henüz göremiyoruz. Peki gerçekten imkansız mı evlilik sürdürmek? Veya evlilikleri sürdürmek için ne yapmalı?

Evlilikleri sürdürmenin en temel gerekliliği sevgi ve saygı. Bu klişe cümleyi hepimiz biliyoruz. Madem hepimiz biliyoruz, neden yapamıyoruz sorusu aklıma geliyor. Ya da ne yaparsak esimizi sevmiş, saymış oluruz? Başka türlü sorarsak; neleri yapmıyoruz ki esimiz kendisini sevilmiş, sayılmış ya da kısaca değerli hissetmiyor? 

 1- Mutlu  bir eş, eşittir iyi evlilik. Mutluluğum ya da mutsuzluğum eşime bağlı dediğinizi duyar gibiyim. Düşünelim... Aslında herkes kendi mutluluğundan sorumlu değil mı?

 2- Her evliliğin sıcak noktaları vardır. O noktaya gelince tartışma çıkacağı bellidir. Bazen aynı anda yemeğe oturmak, bazen evin toplu olması, bazen kirlilerin sepete atılması. Çok mu zor bunlara dikkat etmek? Yoksa o bunu, şunu yapmıyor, ben de onun için yapmayacağım şeklinde mi yaşanmalı? 

 3- Eşinize özel vakit ayırın. Siz gazete okurken sizi dinlediğini söyleyen bir esten ne kadar rahatsız oluyorsanız, eşiniz de yanında oturduğu halde gerçek anlamda orada olmayan bir kadından şikayetçidir.

 4- Evliliklerde, özellikle uzun olanlarında eşler konuşmaya başlayınca karsı taraf mutlaka konunun nereye geleceğini bilir. Bir değişiklik yapın bu sefer gerçekten dinleyin.Belki eşinizin gerçek ihtiyacını duyarsınız.

 5- Şikayeti kesin! Biliyorum kadınlar bu öneriyi beğenmeyecek ama bu kişiyle evlenmeyi siz seçtiniz! Hiç mı iyi bir özelliği yok? Yoksa niye hala evlisiniz? Şikayeti azaltıp, hatta kesip, eşinizin olumlu özelliklerine yoğunlaşın.

 6-Eşinize iki yasında bir çocukmuş gibi davranmayın. Lütfen o böyle istiyor da demeyin. Kadınlar annelik yaptıkça eşler çocuklaşır.

 7- Eşinizi ve/veya evliliğinizi başkalarınınki ile karşılaştırmayın. Onlar şöyle böyle yapıyor diye düşünmeniz ancak mutsuzluk nedeni olur.

 8- Eşinizin size yakınlaştığı anlarda onu geri çevirmeyin. Geri çeviriyorsanız, neden kendini değerli hissetmediğini, neden anlaşılmadığını düşündüğünü sorgulamayın. 

 9-Evliliğinizin rutinleri olsun. İşe giderken, işten dönüşte, iyi geceler dilediğinizde sizin ilişkinize özel davranış paternleri geliştirin. 

10- Beraber olduğunuz zamanları değerlendirin. Siz onun izlediği filmi izlemek istemiyorsanız, başka bir odada televizyon seyretmek yerine en azından esinizle aynı fiziksel mekanda bulunabileceğiniz bir şey yapın. Hatta o filmi birlikte seyredin, belli mi olur belki siz de hoşlanırsınız.

İyi bir evlilik için ne çok fedakarlık gerekiyor değil mi? Kadınlar çoğu zaman bu fedakarlıkları ilişkinin başında yapmaya çok istekli olurken, nedense belli bir süre sonra vazgeçiyorlar. Tabii burada erkeklerin de bu fedakarlıkları idrak etmeyip, garanti olarak görmelerinin de rolü var. Bir evliliğin iyi olması o evliliği sürdürmeye niyetli iki kişi gerektirir unutmayalım!

Bunlar kadınlar için kurallardı.

Merak etmeyin gelecek yazı erkeklere olacak. ;)

Sevgiyle kalın

Uzm. Dan. Psk. Ani Eryorulmaz

GENÇ GRAFİK TASARIMCI ZEYNEP PAK ile BAŞARI ÖYKÜSÜNÜ ve ÜRÜNLERİNİ KONUŞTUK... ;)

Zeynep Pak genç, başarılı ve azimli... Çok az bir parayla gittiği Amerika'dan dönüşünde son parasını da   matbaaya veriyor. Evde 4000 adet defter ve Zeynep birbirlerine bakarken, azmin karşısında duramayan kader kapılarını açıyor ve başarı hikayesi yazılmaya başlanıyor. 

Ben onu çok sevdim. City's Alışveriş Merkezi içindeki Good Food'da gerçekleşen röportaj boyunca çok eğlendik. Birbirimize benzeyen hikayelerimize şaşırırken ortak noktalarımızı buluverdik. 

Benim Zeynep Pak ile yolculuğum yeni başlıyor. Bu röportaj ile sizinle de tanışacak. Onun ürünlerine benim gibi aşık olacak ve yapışacaksınız!

Artık ben susuyorum. Sahne senin Zeynep Pak! ;) 

Zeynep Pak kimdir? Seni senden dinleyelim…

Aslında kim olduğum birazcık ruh halime gore değişiyor.(Gülüyor.) Bu aralar daha sakinim. Nasıl geçiyor günlerin dersen… Aslında bir kaç iş birden yapıyorum. Sürekli düşünmekle geçiyor zamanım, nasıl üretebilirim ne yapabilirim diye. Kafamda çizimler yapıyorum. Ofiste, evde, her yerde çalışıyorum.

Öz geçmişime gelirsek, İstanbul Üniversitesi’nde Peyzaj Mimarlığı  okudum. İTÜ’de Peyzaj Mimarlığı üzerine Master yaptım. Sonra çalışmaya başladım. 3-4 yıl sonra çalışma hayatından sıkıldığımı ve farklı şeyler yapmak istediğimi fark ettim.  Ve başladım Amerika’ya gitmeyi hayal etmeye…

J Ve Amerika’ya Grafik Tasarımı okumaya gittin. Bu bölüme seni yönlendiren ne oldu?

Sürekli bir şeyler çiziyordum ve her gittiğim yerden defter alıyordum. Mutlaka bir gün kendi tasarladığım defterler yapmak istiyordum. Bunun mesleği ne acaba diye araştırırken hayran olduğum grafik tasarımcı Şerifcan Özcan’a mail attım.  Hangi okuldan mezun olduğunu öğrendim. O zaman kafamda Amerika netleşti. Zaten kuzenim de oradaydı,  tanıdığım biri var diye içim de rahat etti.

Başladım para biriktirmeye. Annemle beraber yaşıyordum ve annem emekli olmuştu, yani evde para kazanacak bir ben vardım.:)

Çok da zor bir karar aslında. Burada hazır işin var… Riskli bir durum?

Çok zordu. Burada belli bir gelirim vardı. Bir hayalin peşinden gidiyordum. Eğer o dönem patronum Arzu Hanım, döndüğünde kapım sana açık demeseydi ben böyle bir şeye asla cesaret edemezdim.

Amerika’ya giderken, elinde çantaların, tek başına uçağa doğru yürüyorsun. Ne hissediyordun?

Çok heyecanlıydım. Resmen yeni bir hayata başlar gibiydim. Çok az bir parayla gittim. Bir gün patates kızartması alsam ertesi gün almıyordum. 8 kişilik bir evde kalıyordum. Sadece okul parasını biriktirip gitmiştim.

Sen gerçekten bu işi yapmak, öğrenmek için gittin yani?

Aynen! Kütüphaneden çıkmıyordum. Sürekli kitaplar okuyor, dosyalar hazırlıyordum. Amerika’da 6 ay kaldım ama hayatımdaki en faydalı dönem orada geçirdiğim dönem. Hem Parson’s hem de School of Visual Arts. İkisinden de dersler aldım grafik tasarım üzerine.

Amerika’da okurken hiç zorlanıp geri dönmek istediğin oldu mu?

Yok. Çünkü çok sevdim New York’u. Zaten mutsuz olacak kadar boş bir zamanım da olmadı. Yıllarca çalışıp orada okuyabilmek için para biriktirmiştim. Hayatımdaki en güzel zamandı. İyi ki gitmişim diye hep şükrederim.

Gelelim başarılı ‘Take Note’ ürünlerine…

Amerika’daki eğitimimi tamamladıktan sonra buraya dönünce kalan son paramla 4000 adet defter bastırdım. Ben o defterlerin çizimlerine çok önceden başlamıştım. Amerika’ya gitmeden önce elimle, gittikten sonra bilgisayarda çizimler yapmıştım. Onları baskıya gönderdim.  Hepsi hikayelerden oluşuyordu. Onları Amerika’dayken birleştirmiştim. Toplam 10 çeşit defter bastırdım. Tabii nereye koyacağız, nereye vereceğim o kadar defteri bilmiyordum. 

Defterler eve gelince, aklıma ilk İstanbul Modern geldi. Mağaza müdürlerini aradım ve gönderdim. İKSV, Santral İstanbul’a da gönderdim. Hepsinden olumlu yanıt aldım ve çok sevindim. Ama onlar da benden konsinye istiyorlardı. 10- 20 adet gönderdim ilk başta.  Defterler satıldıkça para ödeyeceklerini söylediler. Evdeki defterler bir türlü 3000’e inemedi. (Gülüyor)

Hepsiyle ticari ilişkim devam ediyor çok şükür. Hep defter yapacağım ve orada hikayem bitecek diye düşündüm. Ama farklı şeyler de yapmaya başladım.

Bu farklılıklar arasında Mavi Jeans de var. Mavi Jeans ile çalışman nasıl başladı?

İstanbul Modern benden bir proje istedi. "İstanbul konseptli ürünler yapar mısın? Biz senden tasarımı satın alıp, logomuzu koyacağız" dediler.  Tamam dedim ve onlara proje hazırladım.  Çok çalıştım. Günlerden pazardı. Mavi Jeans’te eğitim müdürü olan annemin arkadaşı Gülberk’e gidip bir fikir almak istedim. Çünkü bu proje için ne kadar teklif istemem gerektiğini hiç bilmiyordum.  Elimde dosyam Gülberk’e gittik. Ben sizin için araştırırım dedi.  Oradan çıkıp eve geldiğimde fark ettim ki dosyamı orada unutmuşum. Ertesi sabah da İstanbul Modern’de toplantım var.

Pazartesi günü Gülberk’ten bana bir telefon geldi, "Zeynep ben Mavi Jeans’e senin dosyanı gösterdim. Mavi Jeans bunları almak istiyor. Seni birazdan Mavi Jeans’ten Pınar Hanım arayacak" dedi. İnanamadım! Ve böyle başladı Mavi Jeans’le çalışma hikayem. Şimdi İstanbul konseptli tişört tasarımlarımı alıyorlar.  Nitekim İstanbul Modern ile  de o projem olmadı. Çok enteresan. İstanbul Modern istedi, Mavi Jeans’e nasip oldu. (Gülüyor…)

Yani ilham kaynağın?

İstanbul. J

Ürünlerinin benzerlerinden ne farkı var?

Bunu benim yorumlamam zor gibi. Ama benim istediğim şey ürünlerimi alanlar, onlara bakınca gülsünler. Ürünlerime güzel yerine komik demelerini tercih ederim.

Çanta, önlük, Amerikan servisleri de yapıyorsun?

Evet, onların da tasarımlarını yapıp bir çok yere veriyorum.

Ne kadar zamanda yeni bir ürün ortaya çıkarıyorsun?

Hiç belli olmuyor! Aklıma bir şey gelir gelmez çiziyorum ve ürettiriyorum. Eğer o anda elimde para yoksa bekliyorum, param olunca ürettiriyorum.

Ürünlerine bayıldım! Eminim herkes bayılacak. Nasıl ulaşabiliriz bu güzelliklere?

info@mytakenote.com ya da zeyneppak@gmail.com adreslerimden bana mail atıp sipariş verebilirler.

Online alışveriş tercih etmiyorlarsa;

İstanbul Modern, İKSV, Harikalar Dükkanı, Leyla Butik, Mektup, Santral, Atatürk Havalimanı Dış Hatlar’daki Old Bazaar’dan ulaşabilirler.

Ürün fiyatların?

15-45 TL arası…

Peki Zeynep Pak’ın hedefleri neler? Kendini 10 sene sonra iş hayatında nerede, nasıl hayal ediyorsun?

10 seneyi bırak seneyi hayal edemiyorum. (Gülüyor.)

Take Note devam ederken, Mavi Jeans gibi başka markalarla da çalışmak çok isterim. Daha çok kitleye ulaşmak en büyük hedefim.

Zeynep Pak'a bu güzel röportaj için teşekkür eder başarılarının devamını dilerim! ;)
Ayrıntılı bilgi için:

http://zeynep-pak.blogspot.com/